Bloom Manor.

Pembe zemin, meyve taşları. Oynanıyordu ama bir oyundan çok bir deneme gibi duruyordu.

A pink background and fruit tiles. It played, but it felt more like a test than a game.

Tahtayı bahçeye taşıdım: hedefler ve hamle üstte, güçlendiriciler altta, taşlar bahçe temalı.

I moved the board into the garden: goals and moves on top, boosters below, garden-themed tiles.

İlk ana ekran düz bir çayırdı. Yıldız toplamanın bir karşılığı yoktu.

The first home screen was a flat meadow. Earning stars led nowhere.

Bir hikâye kurdum: Eleanor, villa, bahçıvan Thomas, villaya göz diken Victor. Her görev terasın bir köşesini onarıyor.

I built a story: Eleanor, the villa, Thomas the gardener and Victor who wants the villa. Every task restores one corner of the terrace.

İlk portreler fotoğraf gibiydi; çizgi film villanın yanında yabancı duruyordu.

The first portraits looked like photos and felt out of place next to the cartoon villa.

Dört karakter için tek kural koydum: stilize 3D, sıcak öğleden sonra ışığı, aynı kadraj ve ölçek.

I set one rule for all four characters: stylised 3D, warm afternoon light, the same framing and scale.

Her beş seviyede bir ödül vardı ama kazanıldığını hissettiren bir an yoktu.

There was a reward every five levels, but no moment that made it feel won.

3D bir sandık: düşüyor, sallanıyor, dokununca açılıyor ve ödüller sayaçlara uçuyor.

A 3D chest: it drops, wobbles, opens on tap and the rewards fly to the counters.

Yavaş telefonlarda harita pembe kalıyor, kilitler beyaz leke gibi görünüyordu.

On slow phones the map stayed pink and the locks looked like white blobs.

Kilitli seviye yeşil-gri; kilit, tamamı görünen bir rozette.

Locked levels are green-grey, with the lock in a fully visible badge.

Eski telefonlarda düğme ince bir şeride dönüşüyor, yol gösteren el ekrandan taşıyordu.

On older phones the button shrank to a thin strip and the pointing hand ran off the screen.

Düğme her ekranda tam boy; el düğmeyi yukarıdan gösteriyor.

The button is full size on every screen; the hand points at it from above.

Seviye sonunda kalan hamleler tek tek patlıyor, pencereye gelmek uzun sürüyordu.

At the end of a level the remaining moves popped one by one and the window took long to appear.

Altta “Dokun, atla” var; tek dokunuşla sonuç penceresi açılıyor.

A “Tap to skip” sits at the bottom; one tap opens the result window.

Premium sayfası düz bir liste gibiydi, dikkat çekmiyordu.

The Premium page looked like a plain list and didn't stand out.

Bakımlı villa ve Eleanor üstte, tikli dört madde. Uydurma indirim yok; “Tek seferlik · Abonelik yok” açıkça yazıyor.

The restored villa and Eleanor on top, four ticked benefits. No fake discount; “One-time · No subscription” is spelled out.

İlk ikon Eleanor'un portresiydi; küçük boyutta oyunu anlatmıyordu.

The first icon was Eleanor's portrait; at small size it didn't say what the game is.

Üç aday arasından villanın kapısını açan anahtarı seçtim. Açılış ekranı da aynı anahtarla.

From three candidates I chose the key that opens the villa. The splash screen uses the same key.